Gry komputerowe w życiu dziecka: jak ich używać z korzyścią dla dziecka?

Granie w gry komputerowe (potoczna nazwa dla gier, w które można grać na komputerze, ale także na konsoli, tablecie lub telefonie) jest współcześnie jedną z najpopularniejszych rozrywek dzieci i młodzieży. Dzieci w różnym wieku bardzo to lubią. Ich dorośli opiekunowie mają jednak często wątpliwości, czy jest to wartościowy sposób spędzania czasu, a nawet obawy, że gry mogą mieć niekorzystny wpływ na rozwój młodego człowieka. Wpływ gier na młode osoby jest przedmiotem badań naukowych, a ich wyniki mogą być punktem wyjścia do wypracowania zasad i reguł umożliwiających dziecku korzystanie z nich w bezpieczny i korzystny dla siebie sposób. Czytaj dalej

BlogSylwia Pawłowska

Kilka wskazówek na początek…

  • Nie odrzucaj pochopnie zainteresowań i pomysłów dziecka na aktywność, także tę związaną z grami komputerowymi.
  • Wprowadzanie restrykcyjnych sposobów kontrolowania dostępu do gier poprzez m.in. cyfrowe blokady rodzicielskie i aplikacje śledzące działania w Internecie bez wcześniejszej rozmowy z młodym człowiekiem mogą skończyć się fiaskiem. Może to spowodować, że dziecko nauczy się ukrywać przed Tobą swoją aktywność, np. będzie grać u kolegi. Nie oznacza to jednak pełnej dowolności w korzystaniu z gier (o zasadach grania i doborze gier piszemy więcej w kolejnych częściach tekstu).
  • Zamiast tego okaż zainteresowanie i ciekawość. Pozwól dziecku wystąpić w roli przewodnika w świecie gier. Rozmawiaj o powodach zainteresowania grami, poznaj gry, w które chce grać, otwarcie wypowiadaj, ale i uzasadniaj swoje opinie na ich temat.
  • Jeśli kiedyś grałeś lub masz ochotę spróbować, to grajcie razem! Wspólna gra to świetna okazja do budowania relacji, zyskania kontroli nad cyfrowymi aktywnościami dziecka, jak również do przekazania swoich przekonań na różne tematy.

Czy gry komputerowe ogłupiają?

Liczne badania pokazują, że gry komputerowe mogą przekazywać wiedzę w sposób atrakcyjny dla dzieci i młodzieży (np. This War of Mine prezentujący życie w czasie II wojny światowej z perspektywy cywila – jest to pierwsza gra, która trafiła na listę szkolnych lektur uzupełniających) oraz przyczyniać się do rozwoju wielu pożądanych zdolności i umiejętności, m.in:

  • kompetencji cyfrowych (obsługa sprzętu komputerowego)
  • myślenia przestrzennego (np. gry, w których buduje się przestrzenne konstrukcje z trójwymiarowych elementów)
  • myślenia strategicznego i rozwiązywania problemów (np. gry strategiczne)
  • myślenia kreatywnego (np. gry, w których gracz może stworzyć własną grę i jej świat)
  • znajomości języków obcych (granie na międzynarodowych platformach z graczami z całego świata)
  • refleksu i koordynacji oko-ręka (np. gry typu „strzelanka” czy „wyścigi samochodowe”)
  • umiejętność współpracy (np. gry wieloosobowe wymagające współdziałania między graczami).

Gry mogą być formą nauki przez zabawę, ale musimy pamiętać, że mózg rozwija się najlepiej, kiedy dostaje zróżnicowane „pożywienie”: informacje i bodźce różnego rodzaju, pochodzące od różnych zmysłów, a także odpowiednią dawkę ruchu nieograniczającego się do dłoni i gałek ocznych. Czas poświęcany na granie musi być zatem ograniczony, a aktywności dziecka jak najbardziej zróżnicowane.

Kilka wskazówek na koniec…

  • Rozmawiaj z dzieckiem o potrzebie przestrzegania „higieny cyfrowej”. Postaraj się, aby rozumiało powody ograniczeń, wtedy będzie bardziej skłonne ich przestrzegać. Ustalcie wspólnie zasady korzystania ze smartfonów i sprzętu komputerowego. Powinny one dotyczyć nie tylko małoletnich, ale także dorosłych domowników.
  • Zasady dotyczące grania powinny określać nie tylko dopuszczalną ilość czasu spędzanego na graniu, ale także warunki, jakie należy spełnić, by móc oddać się tej rozrywce (wywiązanie się z obowiązków szkolnych i domowych).
  • Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia maksymalny czas interakcji dziecka z ekranem (telewizora, komputera, telefonu) to 2 godziny dziennie! Orientacyjny odpowiedni czas grania w przypadku młodszych dzieci to około 30 minut dziennie, nastolatków – godzina. Warto ten czas podzielić na kilka sesji. Dziecko (także nastolatek) nie powinno grać przed snem, bo utrudnia to zasypianie i źle wpływa na jakość snu.
  • Wykorzystaj zainteresowanie grami do nauki: na rynku jest wiele gier edukacyjnych (np. wspierających naukę tabliczki mnożenia czy języków obcych).

Strefa rodzica: Przeczytaj również…

  1. Czy gry komputerowe demoralizują dzieci i młodzież i uzależniają?

    Bohaterowie gier zwykle nie są harcerzami, którzy rywalizują o to, kto pierwszy przeprowadzi potrzebującą pomocy osobę przez ulicę. Wielu (…)

    Strefa rodzica
    Sylwia Pawłowska
  2. Agresja a rozwój dziecka* - Od okresu szkolnego do dojrzewania

    Zwiększające się możliwości psychofizyczne dziecka prowadzą do rozwoju nowych sposobów radzenia sobie z emocjami, frustracją i agresywnymi (…)

    Strefa rodzica
  3. Agresja a rozwój dziecka* - Od niemowlęctwa do okresu przedszkolnego

    To, jak myślimy o agresji i jej przejawach u dzieci, wpływa na nasze reakcje na podobne zachowanie u dziecka. Zdarza się, że obserwując (…)

    Strefa rodzica
  4. Stawiania granic i wyrażania potrzeb dziecko uczy się w relacji z rodzicem

    Wielu rodzicom nie jest obce marzenie, aby ich dziecko wykonywało bez dyskusji wszystkie ich polecenia i jednocześnie „asertywnie” oponowało, (…)

    Strefa rodzica
    Sylwia Pawłowska

Newsletter

Potrzebujesz pomocy?

Niepokoisz się o swoje dziecko? Zastanawiasz się, gdzie w Twojej okolicy możesz uzyskać wsparcie? Sprawdź to w bazie placówek.

Przejdź do bazy placówek

Nasz portal korzysta z anonimowych plików Cookies w celu świadczenia lepszej jakości usług. Więcej informacji na ten temat w polityce prywatności.